Sommige ideeën blijken jaren later nog steeds actueel. Bob Hunte, beter bekend als Meester Bob, zet zich al lange tijd in voor de ontwikkeling van kinderen én voor de positie van ouders binnen het onderwijs.
Als leraar coördineerde hij destijds onder andere een onderwijsproject bij Casa Jepie Makandra. Op zaterdagen kregen kinderen extra hulp en ondersteuning om hun kansen op een goede onderwijsloopbaan te vergroten.
Maar zijn aandacht ging toen al verder dan alleen de prestaties van het kind. Bob vond het belangrijk dat ouders begrepen wat er rondom hun kind gebeurde. Daarom werden zij onder andere geïnformeerd over het leerlingvolgsysteem (LVS) en de manier waarop scholen de ontwikkeling van kinderen volgen.
Jaren later is er veel veranderd in het onderwijs, maar een belangrijke vraag is gebleven: Hoe kunnen ouders werkelijk betrokken zijn bij de ontwikkeling van hun kind als zij niet altijd begrijpen hoe het onderwijssysteem werkt?
Ouders krijgen te maken met toetsresultaten, schooladviezen, ondersteuning en gesprekken met verschillende professionals. Niet iedere ouder weet automatisch wat alle informatie betekent, welke vragen gesteld kunnen worden en wat er gebeurt wanneer bij een kind een probleem wordt gesignaleerd.
Ouderbetrokkenheid gaat daarom volgens Bob niet alleen over aanwezig zijn. Het gaat ook over kennis, begrip en de mogelijkheid om daadwerkelijk mee te praten.
De visie die jaren geleden al zichtbaar was in het werk van Meester Bob loopt door tot vandaag.
Bob is inmiddels projectleider van Stichting Kind Ouder en Onderwijsontwikkeling (K.O.O.). Daar komen drie onderwerpen samen die al lange tijd belangrijk zijn in zijn werk: het kind, de ouder en de ontwikkeling van het onderwijs.
Naast zijn werk als projectleider van K.O.O. wil Bob zich vanuit de oudervereniging die op dit moment in oprichting is, inzetten voor het versterken van de positie van ouders en opvoeders binnen het onderwijs.
De oudervereniging wordt een plek waar ouders en opvoeders kennis kunnen opdoen, ervaringen kunnen delen en gezamenlijke signalen bespreekbaar kunnen maken. Ook wil de vereniging bijdragen aan een betere samenwerking tussen ouders, scholen en andere betrokkenen bij het onderwijs. Niet tegenover elkaar, maar samen rondom het kind.
Want misschien moeten we niet alleen vragen: Zijn ouders voldoende betrokken? Maar vooral: Hebben ouders voldoende kennis, informatie en ruimte om daadwerkelijk mee te praten over de ontwikkeling van hun kind?
Een vraag waar Meester Bob zich jaren geleden al mee bezighield en die vandaag nog steeds het gesprek waard is.
Heb je vragen of opmerkingen over dit artikel? Neem dan contact op via [email protected]